Тэмдэглэл-142

Зарим хүмүүсийг эр эм гэлтгүй болдогсон бол хана савмаар санагдах юм.
"Заримдаа алдаа нь чамтай учирсан зүйлсээс ХАМГИЙН САЙН нь байж болно. Учир нь тэр чамд дараагийн удаа юу хийх ёстойг зааж өгдөг." Snoop Dogg.
Яг 10 сарын өмнө гаргасан алдаагаа би дахиад л гаргачихлаа. Хүн цаг мөч минут тутамд биеэ хянаж барьж чадахгүй шүү дээ. Нэг алдаагаа 2 гаргасандаа дотроо өөртөө уур хүрч байгаа ч энэ удаа дахиж хэзээ ч энэ алдааг хийхгүйгээр маш том сургамж авлаа. Гэхдээ нэг алдаагаа 2 удаа давтсаны шалтгаан нь эхний удаа алдсан нь мэдээж хэцүү байсан ч үр дүн болон үр дагавар нь гайгүй өнгөрсөн болохоор тэр байх. Хэдий санаа зовж өөрийгөө зэмлэж байсан ч эцэст нь өөрт маань ч бусдад ч нээх хохирол учруулаагүй болохоор би тайвшраад мартчихсан бололтой.
Залруулж болох алдаа гаргаваас шаналаад юу хийнэ гэдэг үг байдаг байхаа. Тэгээд л мартамхай хүн болохоороо тэр үеийн өөрт мэдрэгдэж байсан санаа зоволт хэцүү мэдрэмжээ мартчихаж. Одоо дахиад л тэр үеийнх шиг санаа зовж, шаналаад сууж байна. Энэ удаа ч бас гайгүй өнгөрөөсэй гэж найдаж байна. Гэхдээ үүнээс цааш илүү болгоомжтой байхгүй бол олон хавар нэгэндээ гэгчээр өөрийгөө бусдын өмнө ч өөрийнхөө өмнө ч ичмээр байдалд оруулах нь байна.
Би ер нь хэр нүгэл буян үйлдсэн хүн бэ гээд өөрийнхөө амьдралын нэг харлаа. Бусдад их худлаа ярьж байсан байна. Гэхдээ тэр нь жижигхэн жижигхэн юман дээр л юм байна. Ялаа, шумуул, хорхой шавьж энэ тэр бол нилээн алж байсан хүн юм байна. Бас бусдыг хуурдаг байсан юм байна. Тэр нь тэгээд нээх сүртэй зүйлүүд бол биш юм. Нэг удаа багадаа ээжээсээ хулгай хийж байсан байна. Нүглээ цайртал дараа нь ээждээ зодуулсан болохоор гайгүй байх. Нэг залууг маш их гомдоосон юм байна. Тэр явдал одоо ч миний сэтгэлд үлдсэн. Гэхдээ тэр хүнтэй суугаад сайхан амьдарч байгаа болохоор намайг уучилсан байх гэж бодож байна.
 Буян гэхээр юм хийгээгүй ч бусдад учиргүй том гай барцад болж байсан түүх байхгүй юм байна. Ер нь л өөрийгөө л зовоосон хүн юм байна гэж дүгнэж байгаа ч би мэдээгүй мөртөө гомдоосон, таагүй зүйл хийсэн хүмүүс байгаа л байх. Гэхдээ тэр нь амьдралд нь нөлөөлөхөөр биш байсан байх. Зүгээр л тэгээд аяндаа мартагдсан жижигхэн зүйлүүдийнх нь нэг байсан байх.
Буян нүгэл хоёрын голоор нь тэгээд л явж байгаа юм байна. Цаашдаа жаахан буянаа нэмэх хэрэгтэй юм байна гэж бодлоо.
Шинээр надад бий болж үргэлж  цээжинд минь бодогдоод байгаа хүсэлдээ автаж түүндээ дурлаж тэгээд өөрийгөө бүрэн дайчилж биелүүлж чадвал  миний аз жаргалтай амьдрах зам тэр юм гэдгийг сүүлийн үед их мэдэрч байна. Гэвч энэ замд минь саад болох алдаа хийчихээд байдаг. Ямар нэг юм төлөвлөж бүтээх гэхээр ёртой юм шиг замд минь заавал нэг саад тулгарах юм. Зүгээр л өнгөрөөсэй энэ удаа.
Би бусдад мэдсэн сурсан зүйлээ харамгүй зааж сургаж, мэдээллээ бусадтай хуваалцах дуртай. Гэтэл зарим хүмүүс би энийг чинь ингэж байж сурсан чи ч бас тэгж сурч мэдэх ёстой гэж тэнэгтэх юм. Бид нэг нэгэндээ мэддэг зүйлээ харамгүй өгч тэр хүн нь бидний мэдэхгүй зүйлд илүү анхаарч цаг зарцуулвал энэ улс оронд л хэрэгтэй ш дээ. Өөрийнхөө явсан замыг бусдад товчлоод заагаад өгчихвөл нөгөө хүн маань илүү хол явж чадна шүүдээ. Заавал өөрийнхөө явсан замаар бусдыг явуулж хайран цаг хугацааг нь алдуулж байхаар дараагийн үе минь илүү хол яваасай, илүү их зүйл сураасай, илүү их зүйл хийгээсэй гэж хүсдэггүй юм байхдаа.
Монголчуудын маань амьдралыг " би л болж байвал, миний амьдрал болж байвал, миний л ажил үйлс, зорилго бүтэж байвал болоо. Бусад нь яах  падгүй." энэ хандлага л алж  байна. Жижигхээн зүйлсээс авахуулаад энэ чанар ажиглагдана. Адилхан нэг зүйлээс болж бухимдаж уурлаж өөрчлөхгүй бол болохгүй өөрчилье гэж санаа нэгдэнгүүтээ тэр дундаас нэгнийх юм нь бүтчихвэл чимээгүйхэн тэгээд нөгөө хэдээсээ суга үсрэн алга болно. Миний  хэрэг бүтсэн юм чинь энд байх хэрэг алга. Энд зарцуулах цаг алга гээд арилж өгнө. Харин ч эд нарыг энд мунгинаж байх хойгуур нь гялс ингэе тэгье гээд бусдаас илүү боломж ашигладаг баатар болох гэж  өөрийнхөө эрх ашгийн төлөө явчихна. Үүнийг харсан, анзаарсан нэг нь энэ илүү хожиж байхад би ч бас ингэх хэрэгтэй гэж бодон эхний хүний замаар бас явна. Бусад нь ч гэсэн дуурайна. Тэгээд нөгөө нэгдээд байсан асуудал нь хэвээрээ л үлдэнэ. Хэсэг хугацааны дараа нөгөө асуудал нь дахиад л зовоож эхлэнэ. Энэ удаа өөрөө урвасан болохоор яаж ч чадахгүй дахиад л өөр хүмүүс тэр асуудлыг олж харан шийдэхийг хүлээн сууна. Би яаж ч тэмцээд бараагүй та нар минь л тэгж үз хэмээн нээх өрөвдэлтэй, хохирсон хүний дүр эсгэнэ. Бусдыг түлхчихээд өмнөх шигээ ар урдуур гүйж байгаад дахиад ажлаа бүтээх сонирхолтой. Ийм л хүмүүс их байгаа болохоор Монгол Улс минь хөгжихгүй юмдаа.
Төрийн эрх баригчид бол ухаантай хүмүүс. Тэд өөрсдийн эрх ашгийн төлөө ард түмнээ жаахан жаахан юмаар хуураад ядуу байлгах сонирхолтой. Бид ядуу байвал тэдэнд л ашигтай. Өдрийнхөө хоолны төлөө зүтгээд тэрнээсээ илүүг олж харж хийж чадахгүй байлгах зорилготой. Харин өөрсдөө бүх боломжийг ашиглаж сайхан амьдрах хүсэлтэй.
 Хэрвээ би төрийн эрх баригч байсан бол иймхэн зүйлд автахгүй байх байсан юм. Харин түүхэнд нэрээ үлдээхийг хүсэх байсан. Монголын түүхийн хичээлээр өөрийнхөө тухай заалгах хүсэл миний зорилго байх байсан. Энэ зорилгоо биелүүлэхийн тулд Монголын ард түмний бахархал болсон нэгэн байх байсан. Бусад орны удидагчидын тухай уншаад манайх ийм удирдагчтай болоосой гэж мөрөөддөг биш, манайх ч энэ хүнээс илүү мундаг шүү гэж бодогддог удирдагч болох байсан юмдаа. Даанч энэ төрийн толгойд байсан хүмүүст энэ хүсэл байсан эсэхийг мэдэхгүй л байна. Байсан ч яг л дээрийнх шиг бусад хүмүүс хожоод байгааг хараад шал лэмий мөрөөдөж суухаар би ч гэсэн өөрийн төлөө явъя гэж бодоцгоосон байх л даа.

Comments

Popular posts from this blog

Энэ бол дурлал биш

Баяртай хайрт минь

Тэмдэглэл-157